Aitor Santos

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Quae sequuntur igitur? Et non ex maxima parte de tota iudicabis? Nam Pyrrho, Aristo, Erillus iam diu abiecti. Illud quaero, quid ei, qui in voluptate summum bonum ponat, consentaneum sit dicere. Si longus, levis. Duo Reges: constructio interrete. An est aliquid per se ipsum flagitiosum, etiamsi nulla comitetur infamia? Qui autem de summo bono dissentit de tota philosophiae ratione dissentit.

Sed tamen omne, quod de re bona dilucide dicitur, mihi praeclare dici videtur. Nosti, credo, illud: Nemo pius est, qui pietatem-; Bonum integritas corporis: misera debilitas. Servari enim iustitia nisi a forti viro, nisi a sapiente non potest. Qui autem esse poteris, nisi te amor ipse ceperit? Unum est sine dolore esse, alterum cum voluptate. Quaerimus enim finem bonorum. Nam diligi et carum esse iucundum est propterea, quia tutiorem vitam et voluptatem pleniorem efficit.

Quamquam id quidem, infinitum est in hac urbe; His enim rebus detractis negat se reperire in asotorum vita quod reprehendat. Fortasse id optimum, sed ubi illud: Plus semper voluptatis? Facit igitur Lucius noster prudenter, qui audire de summo bono potissimum velit; Huic ego, si negaret quicquam interesse ad beate vivendum quali uteretur victu, concederem, laudarem etiam; Sed quid ages tandem, si utilitas ab amicitia, ut fit saepe, defecerit? Sed mehercule pergrata mihi oratio tua.

Summum ením bonum exposuit vacuitatem doloris; De malis autem et bonis ab iis animalibus, quae nondum depravata sint, ait optime iudicari.